Week 1

24-01-2011 17:56

 

Weer een nieuw jaar staat voor ons, met nieuwe kansen en weer nieuwe regels en wetten. Dus als ondernemer/visserman moeten we bedenken hoe toch ook dit jaar 2011 tot een goed eind kunnen brengen,  ondanks de nodige zorgen hierover is het ook een nieuwe uitdaging om een gezonde jaarbesomming te realiseren.

 

Met dit ter overdenking vertrekken we maandag vol frisse moed naar zee, de bemanning is na een lange week vrij weer deels aan boord. We hadden geen werkzaamheden tussen de feestdagen, want dankzij dat we de laatste maanden steeds vrijdags de tijd hadden om het een en ander te doen waren er dus geen bijzonderheden die noodzakelijk gedaan moesten worden.

Alleen hebben we bezoek gehad van de Engelse scheepvaartinspectie MCA. Deze had er 2 dagen voor uitgetrokken om alles na te lopen, na bijna een dag met zijn neus in de boeken en certificaten e.d. te hebben gezeten moesten daarna alle alarmen getest worden en alle veiligheidsmiddelen nagecheckt worden om zo maar een greep van wat het nu precies in houd.

Komende Maart komt hij weer terug voor inspectie van het onderwaterschip, omdat we dan voor groot onderhoud bij Maaskant Shipyard liggen en in het droogdok gaan. 

In ieder geval besluiten we onder het naar buiten stomen dat waar we het vorige jaar gestopt zijn beginnen we het nieuwe jaar maar weer.

Na het uitzetten vissen we noord in en dan zijn de eerste trekken gelijk goed voor ongeveer een 600 kg schol met 35 kg tong en 10 kg tarbot.

Onze bedoeling is om de eerste periode van het nieuwe jaar zo weinig mogelijk schol te vangen, dit vanwege dat de schol nu vol zit met kuit en dan bovendien nog eens makkelijk te vangen zijn.

Zodat we tijdens de twinrig periode, als de schol van goede kwaliteit is en geen kuit meer bevat, dan op te vangen en om deze periode met de sumwing ons puur te concentreren op tong en tarbot e.d. soorten.

Een plan bedenken op kantoor is soms niet zo moeilijk maar om dit dan in de praktijk in uitvoering te brengen is een ander verhaal. De minste trek die we doen is dan toch 400 kg schol terwijl onze bedoeling een 200 a 250 kg te vangen.

We horen om ons heen dat bijna alle collega's maakt niet uit waar ze liggen te vissen, erg veel bewijs van schol zien en noodgedwongen zijn om dit marktwaardige vissoort weer over boord te gooien.

Als er logisch over nagedacht word is het eigenlijk zo krom als het maar kan, dat er zoveel mensen in deze wereld moeten vechten om te overleven qua voedsel of zelf door de hongerdood sterven.

En er mensen zijn die kostelijke vis maar weer weggooien in de zee omdat een wet in dit werelddeel verbied om ze aan land te zetten en te verkopen.

De scholstand is ongekend groot zoveel schol is nog nooit geconstateerd, en evengoed doen de biologen en beleidsmakers hier de ogen dicht voor en het niet willen zien omdat anders de ooit bedachte formule waar dezen meewerken blijkt een grote luchtbel te zijn. Maar ja naar de mensen van de praktijk die wekelijks op zee zitten, terwijl een bioloog eens per jaar een peiling neemt, word jammer genoeg niet naar geluisterd.

Daarnaast is er nog een kabeljauwherstelplan jaren geleden bedacht met een beperking van zeedagen terwijl op jaar basis maar 1.6% kabeljauw gevangen word tegenover 98.4% andere soorten gevangen vis zoals schol, tong, schar, tarbot e.d. Het kromme van dit systeem is dat alle maatregelen ondanks het minimum aan kabeljauw bijgevangen word toch nog steeds de zeedagen die we op zee mogen zijn nog steeds verminderd worden.

We laten het voorlopig hierbij anders kunnen we nog wel even een uurtje doorgaan, maar dit is het systeem wat de laatste jaren de mazen van de wet steeds nauwer maken voor de mensen op zee.

Donderdagmorgen melden we ons aan wal voor de verkoop van de vrijdag. Donderdag is het weer lekker opgeknapt en gaan we de zaak lekker soppen en alles opruimen zodat we als we binnen zijn alleen te lossen hebben en proberen dat we thuis aan kunnen schuiven met het eten