Visreis 25-26

21-07-2012 21:59

 

Week 28 + 29

 

Zondagnacht arriveren we gelijk met meerdere collega’s tegelijk in Harlingen, met naast ons de FD 281. Ieder gaat zijn eigen gang om buiten de haven te komen. Normaliter zijn we meestal een van de eersten die de haven verlaten. Maar nu is er nog een klein klusje te doen in de machinekamer, hier moet nog een ventiel terug gezet worden die vrijdag was gedemonteerd. Als een van de later vertrekkende kotters, laten we uiteindelijk samen met de GY 57 Harlingen achter ons. Opeens is er op kanaal 2, hier begeleid verkeerscentrale Brandaris mondeling de schepen buitengaats, de nodige ophef van twee schepen tegen mekaar. Na dit uit te luisteren word bekend dat de FD 281 aangevaren is door een naar binnenkomend zandschip Zeezand Express, en blijkt dat er schade is. Klaas Jelle Koffeman, schipper van de FD 281, meld dat hij weer rechtsomkeert gaat naar Harlingen om de schade op te nemen. Wij als vertrekkende kotters hebben regelmatig last van deze zandboot, die het verscheidene collega’s vaak moeilijk maakt door de manier van handelen op de Waddenzee. Spijtig voor collega Klaas Jelle, maar dit incident zat in de pijplijn waar een ieder op de wachten zat. Hopelijk dat er goede maatregelen nu genomen worden zodat de vloot die wekelijks zondagsnachts in colonne vertrekken  dit in vervolg ongestoord kunnen doen.

Buitengaats gaat de koers in noordelijke richting met als afstand 120 mijl, wat uitkomt bij de booreilandengroep De Vlam! Maar met een koppige zee valt het lange stomen nog niet mee, laatste weken zijn we dit niet meer erg gewend. ’s Middags zijn we dan eindelijk op de plaats van bestemming en vieren we de netten voor de eerste maal weg deze week. In de loop van de dinsdag vissen we in noordelijke richting voor een 800 a 900 kilo schol, intussen knapt het weer lekker op en word het hierdoor weer een stuk aangenamer. Woensdag liggen we alweer in de buurt van de Monkey bank te vissen voor 1200 kilo schol met de nodige andere bijsoorten, en blijven hier wat in de buurt vissen. Totdat donderdagmorgen vroeg met het halen de netten weer boven komen!! Bah bah bah, ene net is voor de helft verdwenen kwijt. We hebben wel vaker brokken maar dit is zoveel dat we het zelf niet aan boord kunnen maken. Om de tijd zo goed mogelijk te benutten word er eerst 1 net weggevierd tussen alleen de beide borden in, zodat de productie evengoed doorgaat want met de netten boven water word er niets verdiend. Deel van de bemanning begint aan het verwerken van de gevangen vis, terwijl het andere deel het net lang uit op het dek trekken zodat goed duidelijk is hoeveel schade er uiteindelijk is.

Na alle opties tegen elkaar gewogen te hebben, besluiten we om toch eerst maar naar binnen te stomen om het net te maken. Intussen is er contact met onze Deense nettenmaker, die de nodige spullen alvast klaar maakt terwijl aan boord ook zoveel mogelijk voorbereiden om het zo snel mogelijk te repareren. Het is heel jammer want in het net wat niet kapot is komt uiteindelijk 800 kilo schol met 40 kilo tarbot uit. Na het halen van het ene net gaan we stomen richting Thyboron.

Gelukkig is het mooi weer zodat we al veel zelf kunnen doen onder het stomen, ondanks de brokken probeer evengoed ook de goede dingen er van te zien. Het overkomt je en daar kun je na de tijd niet veel aan veranderen, en gewoon weer repareren en zien dat we weer visserman worden zeggen we dan. Donderdagavond om 9 uur zijn we binnen en meren met het achterschip gelijk aan zodat het kapotte net op de kade getrokken kan worden met behulp van de tractor van “Flemming”. Na enkele uren is het net weer visklaar en kunnen we om 1 uur ’s nachts weer vertrekken richting zee.

Doordat ons schema nu anders is gelopen dan verwacht, passen we onze planning ook aan om door te vissen tot zaterdagavond en het weekend niet naar Urk te gaan. Vanuit Thyboron moeten we 5 uur stomen en intussen is het weer verslechterd in een harde wind met 2 meter golfhoogte. Vrijdagmorgen vroeg starten we weer met vissen, en hopen dat we nog paar goede dagen kunnen maken. “al hopende gaat een visserman dood” heeft iemand ooit gezegd, op zulke momenten word dat soms heel duidelijk. Tijdens het halen van de netten merken we dat ze vrij zwaar zijn, dit kan 2 dingen betekenen n.l. veel vis of iets wat we liever niet in de netten willen. Helaas is het niet veel vis maar de zakken vol met “dargen” dit zijn grote zwarte plakken  deze zijn ontstaan van oude bomen die op mekaar gelegen hebben en door stroming en zand zijn veranderd in zwarte plakken. In ieder geval moeten we weer zorgen dat de bakken leeg gemaakt worden, en dit is geen eenvoudige klus met hakbijl en manskracht gaan we dit te lijf.

Intussen dat we nog bezig zijn de bakken leeg te maken dient het volgende zich alweer aan, de schipper meld dat de spreiding van de netten verminderd wat aanduid op onheil. De vislijnen worden weer opgedraaid tot de borden en de klump boven zijn, waarna we al kunnen constateren dat er een rubberkabel is gebroken. Tijdens het op de rol draaien word dit bevestigd. Nu hangt het gehele net nog maar aan 1 rubberkabel i.p.v. 2 wat dus een groot risico is, voor als er nu wat verkeerd gaat en ook wat breekt we een geheel net kunnen verliezen. Hier komt de vakbekwaamheid van de bemanning voor de dag, die dit probleem goed weet aan te pakken en binnen no time een rubberkabel (40m) vervangt het net boven haalt en op de juiste manier weer bevestigen en schietklaar maken.  

De vrijdag schiet alweer lekker op zo en komen niet veel toe, want in de avond stomen we over de stenen heen en gaan de laatste dag op deholmen gronden proberen. Hier gaat alles gelukkig zoals het hoort en doen we nog paar mooie trekken. Zaterdagmiddag doen we nog een trek van 150 kisten alles bij elkaar zoals schol, schar, kabeljauw, ham, tarbot. Het is tijd om naar binnen te gaan en hebben de vis net voor de haven verwerkt, waarna we bij binnenkomst gelijk doorgaan met het lossen van de kisten vis in de vrachtauto van Merema. Om half 12 meert de UK 64 naast ons af om de zondag door te brengen in de haven i.p.v. op zee.

Het is een lange drukke week geweest, maar gelukkig hebben we de zondag en deze word dan ook echt als rustdag gebruikt. Zondagmorgen is er via www.kerkomroep.nl de kerkdienst op Urk live te volgen, waar vroeger een cassettebandje werd beluisterd zijn we nu voorzien van internet wat dus ook goede dingen met zich mee brengt. Met het thuisfront hebben we contact via skype  wat op zich super is, zodat we met de webcam toch een moment het leven in huis mee kunnen maken.

Zondagavond zitten we met de beide bemanningen gezamenlijk een visje aan dek te bakken, waarna de laatste uurtjes wegtikken.

12 uur word weer een begin gemaakt voor een nieuwe visweek, en gaan we weer zeewaarts op goed geluk en hopen dat het deze week wat beter gaan dan afgelopen week. Na 3 uur stomen maken we een begin met vissen, en doen een trek van 2.5 uur. Deze is gelijk goed voor 1000 kilo schol, al vissende in  westelijke richting word de visserij er niet minder op. Collega GY 127 die ook het weekend in Thyboron heeft doorgebracht is wat meer zuidwest in gestoomd en geeft maandagmiddag 1600 kilo mooie grove schol door, wat precies is wat gezocht word.

Dinsdagmorgen stomen we een klein stukje over een groep stenen heen, en laten de netten weer zakken op het bestekje van de 127. We doen hier eerst paar trekken van 1500 kilo schol, maar intussen zijn hier meerdere collega’s aan het vissen. Dinsdagnacht komen er 2 volle zakken met schol over wat er veelbelovend uitziet. Na 1 uur en 45min hebben we 140 kisten schol gestript, gewassen en weg gestapeld in het visruim. Dit geeft een voldaan gevoel waardoor je echt visserman voelt.

Donderdagmorgen vissen we uiteindelijk weer in noordoostelijke richting ,waarna we het laatste stuk onder zomerse omstandigheden stomen richting thyboron. Als we het zo oren en lezen hebben we geweldig weer, terwijl het in Nederland niet lijkt te stoppen met regenen. Donderdagmiddag zijn we binnen en ontladen het visruim in de vrachtauto van Merema , die op zijn beurt zorgt dat de vis gekoeld en wel op de visveiling Urk komt.

’s Avonds nadat we de buik vol hebben en gedoucht zijn, vertrekken we richting het natte Nederland en laten het zonnige Denemarken achter ons voor een lekker lang weekend thuis.